*เด็กหญิง...กัวรานี่*แปลว่า เด็กหญิงที่ชอบกินกัวราน่า

กัวนี่: พร่ำเพ้อพรรณนา

หกปีแล้วนะ

กับการใช้ชีวิตแบบเลื่อนลอย

กับการที่รู้จักคนใหม่ๆ

คบกัน

ไม่เกินสามเดือน หรืออย่างมากสุดก็หกเดือน

แล้วก้เลิก....

เปนอย่างนี้ซ้ำแล้วซ้ำอีก ตลอดหกปีที่ผ่านมา ....

เหนื่อยเหลือเกิน ////

ทุกวันนี้

เราเหนื่อยมากกับการใช้ชีวิตแบบนั้น

เรารู้สึกว่ามันถึงเวลาแล้วที่เราควรจะพอซักที

เราอยากหยุดที่ใครซักคน คนที่เค้ารักเรา

คนที่เค้าแคร์เรา และแสดงความรู้สึกที่เค้ามีให้เรารับรู้

ประสบการณ์ ได้สอนเราว่า เราควรจะหยุดซักที

แต่พอถึงเวลาที่เราจะหยุดที่ใครซักคน

เรากลับไม่เจอคนคนนั้น

เรากลัวเหลือเกิน เรากลัวที่จะกลับไปอยู่ในวงโคจรเดิมๆอีก

เรากลัวว่าพอคนคนนั้นเข้ามาจริงๆ

เราอาจจะรู้สึกเหนื่อยกับการจริงจังกับความรัก

แล้วกลับไปใช้ชีวิตเลื่อนลอยเหมือนเดิม

ไม่ ไม่ เราไม่อยากเปนแบบนั้นแล้ว

มันรู้สึกไม่ดีหรอกนะที่ถูกตราหน้าว่าเปนคนเจ้าชู้

มันรู้สึกไม่ดีหรอกนะที่ถูกตราหน้าว่ามีแฟนมาหลายคน

เรารู้มันอาจจะเปนเพราะการกระทำของเราเอง

เลยทำให้ใครหลายคนมองเราเป็นแบบนั้น

เราผิดเองที่เราควบคุมตัวเองไม่ได้

ควบคุมอารมณ์ไม่ได้

เราปล่อยตัวปล่อยใจ

แต่เมื่อวันที่เราอยากจะหยุดแล้ว

จะมีใครรับกับอดีตของเราได้ไหม

และจะมีใครใจกว้างพอที่จะให้โอกาสเราไหม

เราคงต้องรอจนกว่าเราจะเหนื่อยอีกรอบและกลับไปเปนเหมือนเดิมใช่ไหม?

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

LIFE

ชีวิตช่วงนี้ เบื่อและเซ็งและเหนื่อยอย่างสุดขีด

ไม่มีกระจิตกระใจจะทำอะไรไปซะทุกอย่าง

ทุกอย่างมันดูน่าเบื่อไปหมด

ตอนแรกหาสาเหตุไม่ได้ว่าทำไม

แต่วันนี้ลองคุยกับอาจารย์ที่ปรึกษาดู

อาจารย์บอกว่าอาจจะเป็นเพราะเรื่องงานเรื่องเรียน

ที่เราโหลดตัวเองเกินไป แล้วเราต้องทำอะไรเป็นระบบไปหมด

มันทำให้เราเครียดอยู่ลึกๆ เลยทำให้เซ็งและเบื่อทุกอย่าง

ซึ่งเราว่ามันก็จริง เพราะว่าโดยนิสัยพื้นฐานเราเป็นคน

รักอิสระ พอมาใช้ชีวิตอยู่ในกรอบมันเลยเซ็งแบบนี้

เราพยายามคิดในแง่ดีนะว่ามันเป็นการฝึกให้เราเป็นผู้ใหญ่

แต่บางครั้งมันก็อดที่จะเซ็งและเบื่อไม่ได้

เห็นเรายิ้ม เราหัวเราะ เราดูเหมือนมีความสุขมากจากภายนอก

เราเที่ยว เราไปนู่นไปนี่ ดูเหมือนจะใช้ชีวิตมีความสุขดี

หารู้ไม่ว่า ข้างในลึกๆ เรามีเรื่องเครียดอยู่มากเหมือนกัน

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

ไดวันนี้เว่นเว้อหน่อยนะคะ

ใครอ่านไม่จบไม่เป็นไร

เข้าใจๆ

เม้นให้เห็นว่าเข้ามาเยี่ยมเยียนกันก็พอแล้ว

สำหรับคนที่อ่านจบก็ขอบคุณนะคะที่ทนอ่าน

ความเว่นเว้อของนู๋จนจบ

ถ้ามีคำแนะนำดีๆ รบกวนช่วยบอกนู๋ด้วยนะคะ

ขอบคุณอีกรอบค่ะ

<< กัวนี่: หนุกหนานสองอาทิตย์